سوخت بیولوژیک یا غذا !

با پخش خبر گران شدن قیمت غذا در دنیا، بعضی از سران اقتصادی تولید سوختهای بیولوژیک مانند اتانل از مواد غذایی مانند نیشکر و ذرت  را خطر بسیار بزرگی برای میلیاردها انسان در دنیا دانستند ، در حالی که تا جند ماه پیش تولید سوخت بیولوژیک بهترین گزینه برای جایگزینی سوختهای فسیلی و کمک به حل مشکل لایه ازن و کاهش گازهای گلخانه ای مطرح شده و بسیار مورد حمایت واقع شده بود.

با این مقدمه می خواهم کمی در مورد سوختهای بیولوژیک از منابع تجدید پذیر و نسل دوم این نوع سوختها بنویسم.

تولید بیو اتانل  بصورت صنعتی و مصرف آن در وسایل نقلیه از دهه ۱۹۷۰ در برزیل  به دنبال افزایش قیمت نفت شروع شد و هم اکنون نیاز به این محصول با توجه به افزایش جمعیت و افزایش تقاضا برای سوخت و بالا رفتن روزانه قیمت نفت بیشتر احساس میشود.

نسل اول سوختها از تخمیر قندهای طبیعی مانند نیشکر یا ذرت تولید میشوند. تولید بیواتانل مزایای زیادی شامل کاهش مدت زمان حضور دی اکسید کربن در اتمسفر زمین دارد و دی اکسید کربن حاصل از سوخت بیواتانل وارد چرخه طبیعی کوتاه تری میشود و مجددا توسط گیاه به مصرف میرسد. مواد تولیدی از سوخت بیواتانل ، آب و دی اکسید کربن هستند و سایر مواد مضر حاصل از سوختن سوختهای فسیلی تولید نمیشوند. از طرف دیگر مواد اولیه مصرفی برای تولید بیواتانل تجدیدپذیر و ارزان قیمت هستند.

از طرف دیگر با افزایش جمعیت و تقاضا برای مواد غذایی، مصرف این مواد اولیه به گفته بعضی کارشناسان باعث کمبود مواد غذایی و افزایش قیمت غذا در جهان میشود.

راه حل این مشکل میتواند تولید نسل دوم سوختهای بیولوژیک از مواد زاید کشاورزی مانند مواد لیگنو سلولوزی باشد. با این کار علاوه بر تولید غذا ،مواد زائد کشاورری برای تولید سوخت بکار میرود  و با این کار از آلودگی محیط زیست توسط این زائدات پیشگیری میشود.

از طرفی با زیر کشت رفتن زمینهای بیشتر در مناطق فقیر  و کمک به حاصلخیز کردن خاک این مزارع به رشد اقتصادی و ایجاد شغل در این کشورها کمک میشود. البته به شرطی که جنگلها برای تولید بیشتر ویران نشوند.

لازم به ذکر است که تکنولوژی تولید نسل دوم سوختهای بیولوژیک هنوز در مرحله تحقیق و تولید در مقیاس کوچک است و تا ۱۰-۵ سال آینده به مرحله عمل می رسد. با تمام وجود من هنوز معتقد نیستم که تولید سوختهای بیولوژیک با مزایایی که دارد تهدیدی برای مردم دنیا باشد. چرا که با تمهیدات درست و سرمایه گزاری در کشورهای فقیر نه تنها باعث گرسنگی نخواهد شد ، بلکه به بهبود سطح زندگی و اقتصاد مردم این کشورها کمک میکند.

الهه

/ 1 نظر / 19 بازدید
روحی

ممنون به خاطر اطلاعات مفیدتون